महामार्गां वयल्या बेकायदेशीर ‘कटां’ कडेन आडनदर कित्याक?

प्रशासनान बेगोबेग गोंयच्या सगळ्या राश्ट्रीय महामार्गांची बारीकसाणेन तपासणी करची, सगले अनधिकृत कट सोदून काडचे आनी जे सुरक्षेच्या नेमांत बसनात ते कायमचे बंद करचे.

फाटल्या कांय वर्सां सावन गोंयांत जीव घेवपी रस्तो अपघातांचे संख्येंत काळीज धडधडपा सारकी वाड जाल्ली पळोवंक मेळटा. हातूंत राश्ट्रीय महामार्गांचेर जायत्या तरणाट्या आनी जोडकार आशिल्ल्या नागरिकांक जीव वगडावचे पडल्यात. वेगान गाडी चलोवप, सोरो पियेवन वा जागरण करून गाडी चलोवप आनी बेजबाबदारपणान येरादारी करप हीं अपघातांचीं कांय कारणां म्हणून सांगतात. तरी आनीक एक तितलोच धोक्याचो घटक आसा, जाचेर रोखडीच नदर मारप गरजेचें आसा; तो म्हणल्यार हायवे वयल्या डिव्हायडरांक (रस्तो दुभाजक) केल्ले बेकायदेशीर आनी अनधिकृत कट (तयार केल्ल्यो वा जाल्ल्यो वाटो, शाॅर्ट कट).

​कसल्याच योग्य येवजणे विणें वा परवानगे बगर तयार केल्ले हे कट, आयज गुपीत जीवघेणे धोके जाल्यात. ते ड्रायव्हरांक धोक्याचे शॉर्टकट मारपाची, अचानक यू- टर्न घेवपाची आनी वेगान वचपी येरादारी आडावन रस्तो हुपपाची कूय येता; त्यो सुवाती केन्नाच हे खातीर नासतात. हाचे परिणाम चड करून दुचाकी चलोवप्यां खातीर चड घातकी थारतात, कारण अपघाताच्या वेळार तांकां राखणे खातीर कसलोच आसरो, आदार नासता.

​हायवे वयलो डिव्हायडर हो फकत शिमिटाचो उबो केल्ली एक वंय वा पाळो न्हय. तो तांत्रिक अभ्यासा उपरांत तयार केल्लो रस्त्याचे राखणेचो एक गरजेचो भाग, जो उरफाटे दिशेन वचपी येरादारीक कुशीक दवरता आनी धोक्याचें हुपप आडायता. दरेक अधिकृत कट हो येरादारीचो वेग, नदर पावपाची क्षमताय आनी सुरक्षिततेचे नेम मनांत दवरूनच थारायल्लो आसता. पूण जेन्ना अशे बेकायदेशीर कट करतात, तेन्ना डिव्हायडर दवरपाचो मूळ उद्देशूच उरना.

​गोंयच्या राश्ट्रीय महामार्गांचेर सदां येरादारी करपी खंयच्याय मनशाक अशे जायते कट सहज नदरेक पडटले. हातूंतले कांय कट फकत सोंपेपणा खातीर तयार केल्यात अशें दिसतात, जाल्यार कांय कट उगड- उगड धोको दाखोवन लेगीत वर्सांनुवर्सा तशेंच उरल्यात. हे कट मस्तेपणांतल्यान, थळाव्या लोकां कडल्यान येवपी दडपणा खातीर वा पुराय दुर्लक्षांतल्यान जाल्ले आसूं, ते दरेक दिसा शेंकड्यांनी प्रवाशांचे प्राण नदरे देखत धोक्यांत उडयतात.

​हांगा सगल्यांत व्हडलो प्रस्न उबो जाता तो होच- हाका जबाबदार कोण? जर हे कट बेकायदेशीर आसात, जाल्यार ते अजून मेरेन बंद कित्याक करूंक नात? जर ह्या सुवातींचेर सद्दां अपघात जाल्यात, जाल्यार प्रशासनान योग्य ती कार्यवाही कित्याक केली ना? सरकारी वा कागाळ करपी यंत्रणेच्या सुस्तपणाक लागून जनतेची सुरक्षा बळी पडूंक फावना.

​दरेक अपघाती मरण हो फकत पुलिसांचो खटलो उरना. तो फाटल्यान आपल्या भुरग्या खातीर रडपी आवय- बापूय, आवय- बापाय विणें अनाथ जाल्लीं भुरगीं, एकाएकी एकसुरी जाल्ली जीण जगपी जोडीदार आनी मानसिक तशेंच अर्थिक संकश्टांत बुडिल्लें पुराय कुटुंब सोडून वता. जर रस्त्याचे सुरक्षेचे नेम कडकपणान पाळिल्ले जाल्यार हातूंतले जायते अपघात टाळपाक येताले.

​संबंदीत प्रशासनान बेगोबेग गोंयच्या सगळ्या राश्ट्रीय महामार्गांची बारीकसाणेन तपासणी करची, सगले अनधिकृत कट सोदून काडचे आनी जे सुरक्षेच्या नेमांत बसनात ते कायमचे बंद करचे. जेन्ना गरज आसता, थंय शास्त्रीय पद्धतीचे जंक्शन, योग्य फलक (सायनबोर्ड), दिवे आनी येरादारीचो वेग कमी करपी उपाय करून सुरक्षित रस्ते तयार करचे.

​तेच बरोबर, ड्रायव्हरांनी लेगीत धोक्याचे शॉर्टकट मारपाच्या मोहाक आळाबंद घालूंक जाय. दोन मिनटां वांचोवपाच्या नादांत आख्खी जीण सोंपूंक शकता.

​रस्तो सुरक्षा ही फकत पुलीस वा हायवे ऑथोरिटीचीच जापसालदारकी न्हय. ती आमची सगळ्यांची एकठांय जापसालदारकी आसा. पूण, पयलें आनी मुखेल कर्तव्य त्या लोकांचें आसा, जांच्या हातांत हायवेची राखण आसा. डिव्हायडरा मदले बेकायदेशीर कट हे ल्हान- सान दोश न्हय, तर ते आनीक एकल्याचो जीव घेवपाक टपून बशिल्लें हिंसक जनावरूच. 

​मनशाच्या जिवाचें मोल हें खंयच्याय बेकायदेशीर शॉर्टकटाच्या सोंपेपणा परस केन्नाय चड आसता. आमच्या हायवेचेर आनीक खंयच्याय कुटुंबाचो मोगाचो मनीस तरणाटे पिरायेचेर वच्चे आदीं, हे गुपीत जीवघेणे धोके मुळा सकट काडून उडोवंक आमी वावरूया.

अ‍ॅड. विनायक डी. पोरोब