आयतार · टॉप स्टोरी
भुरगेपणा सावनच एक गजाल आमच्या मनाचेर कोरांतलेली आसता. ती म्हणल्यार, खूब अभ्यास करप, पाठांतर करप, प्रगती करप, पदव्यांचो दोंगर करप अशें चालू आसता. तशें केल्यार बरी नोकरी, बरो पगार आनी बरो फुडार जातलो. ह्या भ्रमांत आमी आसतात. आपल्या तांकीचो विचार जायना. कामाक जाय आशिल्ली म्हायती ,कुशळटाय हाचो विचार जाय
आयतार
जाॅन बॉर्जीस म्हळ्यार कोण? कितें ताचें अस्तित्व? कोण ताका वळखता? ताणें समाजांत कितें केलां? अशा साबार प्रस्नांक जाप सोदतना जॉन म्हणल्यार अशें एक व्यक्तिमत्व जाची तुळा सादारण राजकारण्या कडेन करूंक जायना असो मनीस. आयज तो राजकारणी न्हय पूण फुडाराक? सुमार 50 वर्सां आदीं नुवेंच्या पोवासांव वाड्यांत आलॅक्
आयतार
म्हज्या कानार काल अचकीत रेडियोवेल्यान ‘निर्मोण’ सिनेमांतलें ‘धोल म्हुज्या बाय न्हिद म्हुज्या बाय’ हे बोल पडले. काय बरें सुंदर गीत हें! गितांत आवय आपल्या धाकटुल्या चलयेक फ़ुडें म्हण्टा ‘कावळो रोडों घराचेर कांय, विचारी कितें जाय? कावळ्यामामा रेकाद दिता बायेक हुस्को जाला’. आपल्या सातासमिंद्रा पलतडीं सिर
आयतार
स्कृतांत एक श्लोक आसा,
आयतार
एका तेंपार गोंयांत नासणें, उकड्या तांदळांचो उपेग व्हडा प्रमाणात जातालो. परतून एकदां नासणें, उकड्या तांदळांक म्हत्व येवंक लागलां. नासणें, उकड्या तांदळांतल्यान येणावळ वाडटा ताची जाणवीकाय शेतकारांक जाल्या. नासणें, उकड्या तांदळांत स्वयंपूर्ण जावपाची मोख दवरुया. फाटल्या पांच वर्सांनी शेतकामाक बळगें दिवपा
आयतार
विज्ञान अशे भाशेंत लोकां मेरेन पावता जी भास तांकां समजता आनी जे भाशेचेर तांचो विस्वास आसा, तेन्ना त्या भाशेच्या समाजा भितर विज्ञानीक नदर आनी विचारसरणी फुलता. देखून कोंकणी भाशेंत विज्ञानीक आनी शास्त्रीय विचार प्रगट करपी साहित्याचो विकास जावप, ही फक्त एक साहित्यीक गजाल न्हय तर शिक्षणीक आनी बौद्धीक गरज
आयतार
टेल बीडी इंटरनॅशनलच्या हॉलाची भायली वणत अशी पितारिल्ली की आपूण वास्को शारांतल्या दर्या देगेवेल्या धर्मशाळे मुखार आसा अशेंच कोणाकूय दिसचें. त्या हॉलांत 1957 वर्सा चवथी पास जाल्लीं पांच जाणां सोडून उरिल्लीं भुरगीं एकठांय जाल्लीं. व्हडलो हॉल, शेजरा कुडींत ड्रिंक आनी खाशेल्या जेवणाची वेवस्था तर दुसऱ्या
आयतार
भावंडांनो, आयज हांव तुमकां महाराष्ट्राच्या इतिहासांतल्या एक शुरवीर झुजार्याची काणी सांगतां. जी आयकून, वाचून आयज लेगीत तुमच्या आंगार कांटे उबे रावतले. भावंडांनो, छत्रपती शिवाजी महाराजांक आपलो ‘महादेव’ मानून शुरवीर मराठ्यांनी तांचे खातीर आपलें सर्वस्व ओंपलें. जांणी देवा खातीर, स्वराज्या खातीर, स्वताच
आयतार
भावंडांनो, विसाव्या शेंकड्याच्या शेवटातले म्हान क्रांतिकारक जाका पुराय संवसारांत आमच्या राष्ट्रपिता महात्मा गांधीजींचो वारसदार अशे मानून ‘दुसरो महात्मा’ अशें लेखलें, तांची जीण पुराय संवसाराक उर्बादेणी थारली त्या म्हान फुडार्याची म्हळ्यार राष्ट्राध्यक्ष आशिल्ले नेल्सन मंडेला हांची म्हायती आमी ह्या स
