भलायके कडेन खेळ ?

अन्न आनी वखदां प्रशासनान धाड घाल्ली, तरीय विद्यापिठान कांयच करूंक ना, अशें आंदोलकांचें म्हणणें.

गोंय विद्यापिठाचें नांव अदीं मदीं गाजताच. कालूय गाजलें. निमित्त जालें हाॅस्टेलाच्या मेसांतल्या (विद्यार्थ्यां खातीर आशिल्ली खाणावळ) जेवणांत किडे सांपडले. मेस म्हणल्यार एकठांय भूस मारपाचो जागो. भुसावळ. थंय पयशे जोडपा परस संबंदीत संस्थेच्या वांगड्याक पुश्टीक जेवणाची पुरवण करपाचो उद्देश आसता. आतां विद्यापिठाच्या मेसाच्या काॅण्ट्रेक्टराक निलंबीत केला. कारण हो प्रकार गंभीर. भलायकी धोक्यांत घालपी. आमची भलायकी हीच खरी संपत्त. ती आसा, तर हेर संपत्ती आसात. शुद्ध अन्न हें वखदां सारकें. कितेंय खाल्यार मागीर दुयेंसांक आमंत्रण. कांय जाण म्हारग हाॅटेलांनी जेवपाक वतात, ते हेच खातीर. मेस, कॅण्टीन, खाणावळ वेवसायिकानूच न्हय, तर दरेकल्यान खाणांच्या बाबतींत सादूर रावपाक जाय. भड्डेलें, शेळें, कुशिल्लें, जीव, जंतू आशिल्ले जिनस, जेवण, कड्डण, खाणां, पेयां आमच्या देशांत सगले कडेन मेळटात. अन्नांत भेसळ आशिल्ल्याचें सिद्ध जाल्यार चीनांत बंदखण ते फांशी मेरेन ख्यास्त दितात. आमचे कडेन परवानो रद्द करून फाटल्या दारान तो परतून दितात. गोंय विद्यापिठांत आयज भाजयुमो संघटणेन आंदोलन केलें आनी ही गजाल उक्तडार आयली.
गोंय विद्यापिठांत मेसांत हो मॅस (बुरशेपणा, अवेवस्था) जालो तो विद्यार्थ्यांच्या जिवा कडेन खेळपा सारको आशिल्लो. हें अन्न खावन कोणाक कितें जाल्लें जाल्यार? हांगाच न्हय, तर शिक्षणीक संस्था, सरकारी कार्यालयांनी जीं मेस, कॅण्टिनां, खाणावळी आसतात, तातूंत असले बेजापसालदारपणाचे प्रकार घडटातूच. अर्थांत आडवाद आसात. जेवण अर्दवट शिजयिल्लें- भाजिल्लें, रूच नाशिल्लें, तेलकट आसता. टाॅयलेट नितळ नासता. सगल्यांत म्हत्वाचें म्हणल्यार भोवतेक कडेन रांदपी बिगर गोंयकार. मागीर ते आपले पद्दतीन रांदतात आनी रुचीचें खावन आयिल्ल्या गोंयकारांक तें आवडना. गिरायक ताटांत पडटा तें खाता, पूण मनांतल्यान एक तरी वायट उतर दिता आसतले. जेवण, खाणां दिवपी सगल्या वेवसायिकांनी गोंयकार बायलांक रांदप्याचें काम दीत जाल्यार वा थोडे जिनस तांचे कडल्यान विकत घेतल्यार हो प्रस्न इल्लो सुटावो जातलो. नाजाल्यार रांदप्याक गोंयकारांच्या हाता खाला प्रशिक्षण दिवचें.
विद्यापिठाच्या मेसांतल्या जेवणाच्यो कागाळी फाटल्या तीन वर्सां सावन जातात, अशें भाजयुमोच्या फुडाऱ्यांनी सांगलां. तांणी हो प्रस्न सरकारा कडेन व्हरून ताची फाटपुरवण करपाक जाय आशिल्ली. सरकार विद्यापिठाक कारवाय करपाक सांगपाचें. अन्न आनी वखदां प्रशासनान धाड घाल्ली, तरीय विद्यापिठान कांयच करूंक ना, अशें आंदोलकांचें म्हणणें. कॅण्टीन समितीचे संबंदीत वांगडी हाका जापसालदार. आतां विद्यापिठाच्या हेर दोन कॅण्टिनांचें काम थळाव्या आपमजत गटांक दिलां. बरी गजाल. जोडपाच्या उद्देशानूच वेवसाय करता, दर्जो सांबाळी ना ताका कोणेंच असलीं कामां दिवंक जायना. विद्यार्थ्यांनी टिफीन हाडप सोडूंक जाय, इतलें दर्जेदार, सवाय खाण दिवप वेवसायिकांक शक्य ना? ताटांतलें अन्न हो खर्चाचो विशय न्हय, तर तो भलायकेचो विशय. रांदचेकुडीचे नितळसाण म्हत्वाची. जंय अन्न सांठोवन दवरतात तो जागो नितळ जाय. रांदपी, वाडपी भलायकेन बरे जाय. नेमान तपासणी जावंक जाय. उणे रकमेन काम करपी काॅण्ट्रेक्टर मागीर खर्च वाटावपाक दर्जो नाशिल्लें जेवण- खाण करता. सवाय कंत्राटाचो परिणाम म्हारग भलायकी उपचारांचेर खर्च करपांत जाता. कंत्राट घेवप्यान शक्य तितलें दर्जेदार अन्न दिवपाचो यत्न करपाक नाका? संबंदीत प्रशासनानूय आळस करिनासतना सदांच तपासणी करुंक नाका? आयज काल स्वता पुरतें पळोवप्यांचो आंकडो नेटान वाडत आसा. तांकां दुसऱ्यांचें पडिल्लेंच ना. विद्यापिठांत जाला तो हातूंतलोच प्रकार आसतलो. समाजांत प्रामाणीकपणाचो उणाव दिसता. असले गुन्यांव करप्याक ख्यास्तूय खर नासता. ताका लागून निश्काळजीपणाक जल मेळटा. हेर कडेनूय असले प्रकार जातात जाल्यार सोदचे.